Scheepspost is de digitale nieuwsbrief voor het

Varend Erfgoed in Nederland. Het is een uitgave van Wouter van Dusseldorp. Het auteursrecht berust bij de oorspronkelijke bronnen.

Heb je zelf nieuws voor de Scheepspost, mail dan aan wouter@scheepspost.info

Een vrijwillige bijdrage van € 15,- kan je overmaken
naar
"Maritiem Dus",
IBAN NL96 TRIO 0198 1437 02

   Scheepspost 150, 29 nov. 2017
Scheepspost wordt mede mogelijk gemaakt door:
EOC

FVEN
















Register Holland
Museumhaven Willemsoord

zeilklippers

Doeve Makelaars
Rood boven groen

Zeilmakerij Molenaar

watererfgoed
Scheepswinkel Van Meer
Hilbrands IJzerwerkplaats
SRF
Bureau Scheepvaart Certificering
Traditionele Schepen Beurs
Bataviahaven
Terra Nova
Scheepsmakelaardij Enkhuizen
Akwadrant
defotoboot
Windseeker
Eisma Houtwerk

info@postverzekert.nl

Fikkers
Patrijspoorten
NagelHard
Hi-Tek
Piet Blaauw
Zeiltocht op IJsselmeer en Markermeer met zeilschip, klipper, tjalk of groot zeilschip




Voor evenementen rond het
Varend Erfgoed kijk je hier






FVEN nieuws:

— Hoe verder met de Federatie Varend Erfgoed Nederland

Overig nieuws:

— Bossche Waterweek komt € 40.000 te kort
— Is de Noordborg nog te redden?
— Willem Vos, wereldberoemde bouwer van scheepsmodellen

— Nieuw massagraf ontdekt bij Batavia onderzoek

— Aan mijn steiger: Machtig gevoel
— Replica van oceaanracer Zeearend

— Schippers van weleer: Sietze Dijkstra, Dy Abt fan Starum
— Restauratietraject “van Versendaal”

— Steeds drukker in Dokkumer museumhaven

— Reddingmuseum Dorus Rijkers wil de Noordkop in

— Heruitgave “De Laatste Graanrace”

— Avontuur met dienstregeling

— Sleepboot Holland volgend jaar bij Volvo Ocean Race
— Gallery Maritime komt met expositie van miniatura

— Doelse Koggen naar Antwerpen



FVEN nieuws

— Hoe verder met de Federatie Varend Erfgoed Nederland



OP 21 november kwamen vertegenwoordigers van de Behouds Organisaties (BO’s) van het Varend Erfgoed samen om met het bestuur en adviseurs van de FVEN te praten over de toekomst van de Federatie. Directe aanleiding is het aangekondigde vertrek van de bestuursleden Marja Goud (voorzitter) en Erik Pluimers (vice voorzitter en interim penningmeester).

In haar inleiding schetste vertrekkend voorzitter Marja Goud de stand van zaken. De kern van haar analyse is dat er structureel teveel werk ligt voor het bestuur, én dat er te weinig bestuursleden zijn in het DB. Op dit moment wordt veel werk verricht door adviseurs, iets wat niet hun taak is. Door een grote betrokkenheid van de BO's en de bestuursleden in het Algemeen Bestuur is bestuurlijk doorpakken soms een probleem.

In deelsessies werd gesproken om de kerntaken van de Federatie helder te krijgen. De FVEN zou volgens de aanwezigen vooral de spreekbuis moeten zijn naar de overheid, met name op het gebied van wet en regelgeving. Nationale erkenning van Varend Erfgoed en haar erfgoedwaarde moet voorop staan, en op die basis moeten de belangen behartigd worden.

De Federatie moet op strategisch niveau gaan voor het gehele Varend Erfgoed. Op tactisch niveau kunnen de (deel-) belangen beter behartigd worden in commissies. Het DB dient goede contacten te onderhouden met de overheid (lobbyen) én op afstand leiding geven aan de verschillende commissies, die een grotere zelfstandigheid moeten krijgen. Het werk in de commissies dient door vrijwilligers uit de BO’s te gebeuren.

Deze avond was een crisisbijeenkomst. De Federatie kan niet langer ad hoc achter ontwikkelingen aan lopen maar moet gaan werken volgens een beleidsplan en een daarbij passende organisatie. Inmiddels is een groep van wijze mannen en vrouwen aan de gang gegaan om uit deze crisis te geraken. Zij zullen de taken van het DB moeten reduceren en voor die taken een passend bestuur moeten vinden. Het AB komt op 7 december bij elkaar om hierover verder te praten. 

We houden u op de hoogte.

Einde FVEN nieuws




— Bossche Waterweek komt € 40.000 te kort



De Bossche Waterweek BWW had te weinig sponsors en blijft zitten met een tekort van zeker 40.000 euro. B en W geven aan dit tekort niet te gaan dekken. Aan schuldeisers en leveranciers is een voorstel van een advocaat van BWW gestuurd om akkoord te gaan met betaling van 30 % van de oorspronkelijke rekening.

BWW is een overkoepelende stichting die meerdere evenementen combineerde onder één vlag en in één week. Maritiem ’s Hertogenbosch, Drakenbootraces, de Rubberbotenparty en Swim to Fight Cancer. De BWW wil uitgroeien tot het grootste meerdaagse evenement van de stad. B en W gaven daarom dit jaar 110.000 euro opstartsubsidie, onder meer om een app, website en huisstijl te ontwikkelen. Veel activiteiten vielen echter in het water, o.a. door het slechte weer. Daardoor kwamen er 55.000 mensen op af, minder dan de van te voren gehoopte 100.000.

Of er volgend jaar weer een editie komt is onzeker.




— Is de Noordborg nog te redden?



Ze is 55 jaar oud en de tand des tijds heeft aan haar geknaagd. Ze wekt emoties op, waarbij bewondering en afgrijzen elkaar afwisselen. Voor de een is ze een gouwe ouwe, voor de ander een wrak. Het geldt allemaal voor de kustvaarder Noordborg, te water gelaten in 1962 en al 12 jaar onderwerp van gesprek op het Kustvaartforum met als onderwerp ‘Red de Noordborg'. ‘Zet de warme sleutel er maar op', zegt de een. ‘Laten we dit stuk maritiem erfgoed behouden', roept de ander.
En het onderwerp van deze lange discussie? Dat takelt steeds verder af. Bekeken en betreurd door scheepsmakelaar Dick van der Kamp, die al een lange relatie met de Noordborg heeft. En die er alles aan is gelegen om deze relatie te beëindigen met een keurig happy end. ‘En de Noordborg, ze lag er nog lang en gelukkig', is zijn ideale scenario. Waar dat ‘er' is, maakt Van der Kamp niet uit. Maar als het de regio Delfzijl wordt is zijn missie geslaagd en de cirkel rond. Dan eindigt het, waar het 65 jaar geleden begon.

Lees het zeer uitgebreide artikel van Willem de Niet op de bron: Schuttevaer, alleen voor abonnees   
Of in de papieren of digitale Schuttevaer, alleen voor Schuttevaer-abonnees




— Willem Vos, wereldberoemde bouwer van scheepsmodellen



Hij werd wereldberoemd met de bouw van een replica van VOC-schip De Batavia: Willem Vos. Al eerder begon hij met het maken van scheepsmodellen.

Meer dan drie miljoen bezoekers trok de bouw van de replica van de vroegere Oost-Indië-vaarder Batavia tussen 1985 en 1995 in Lelystad. ,,We gaven rondleidingen in twintig talen’’, meldt Willem Vos, initiator en scheepsbouwer van de Bataviawerf, niet zonder trots. De nu 77-jarige geboren Noord-Hollander gebruikte tijdens de periode in de polder de kennis die hij eerder opdeed bij het maken van scheepsmodellen. Werk dat hij nog steeds uitvoert.

Fluitschip en smak
In het Fries Scheepvaart Museum in Sneek is een expositie gewijd aan dit werk van Vos. Zelf gaf het museum begin jaren ’80 twee opdrachten voor het vervaardigen van modellen van een fluitschip en een smak. Morgen vertelt Vos er over zijn werk en leven, waarbij ook Friesland een belangrijke rol speelt.
Lees het gehele uitgebreide artikel op de bron: LC plus 




— Nieuw massagraf ontdekt bij Batavia onderzoek



Het vergaan van het Nederlandse VOC-schip de Batavia in 1629 op de kust van West-Australië werd gevolgd door een gruwelijk drama op een vlak bij het wrak liggend eilandje. In drie maanden tijd kwamen door muiterij en massamoord ruim 120 mensen om het leven. Tot op de dag van vandaag blijft dit een opmerkelijke gebeurtenis in de Nederlandse en Australische geschiedenis.

Het verhaal van de Batavia is in die 17de eeuw opgetekend in boekvorm. Afgelopen weken hebben archeologen opnieuw menselijke resten ontdekt op ‘Murder Island’, zoals het eiland vaak genoemd wordt maar dat officieel Beacon Island heet en onderdeel is van de Abrolhos eilanden.  Het onderzoek is onderdeel van het Shipwrecks of the Roaring Forties-project, een internationaal samenwerkingsproject waarvan het Maritiem Programma van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed een van de partners is.

Op Beacon Island heeft het team van zeker vijf lichamen menselijke resten opgegraven, en diverse artefacten.  "In totaal zijn er nu resten van tien mensen ontdekt in de laatste drie jaar van ons onderzoeksproject, en hebben we waardevolle nieuwe informatie verkregen over de gebeurtenissen na het vergaan van de Batavia", aldus professor Dan Franklin van de Universiteit van West-Australië.

Professor Alistair Paterson, die het internationale project leidt: ‘Het massagraf dat deze maand is ontdekt, duidt op een zorgvuldige en respectvolle begrafenis en niet op gehaast werk van het verbergen van moordslachtoffers. Dit kunnen dus ook mensen zijn die stierven in de dagen nadat de groep het eiland was gestrand en voordat de muiterij en massamoorden plaatsvonden.'
Lees het gehele artikel op de bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed  




— Aan mijn steiger: Machtig gevoel



Claudia van ’t Slots liefde voor schepen ontstond toen ze Mark ontmoette die op een varend schip woonde. Nu wonen en varen ze samen op hun zeetjalk Volharding.

’Mark is een Brabander, hij komt van de zandgronden. Hij woonde al een jaar of tien op een schip toen ik hem leerde kennen. Ik ben bij hem ingetrokken en verliefd geraakt op varen en wonen op het water. Toen we twee jaar geleden via via hoorden dat de eigenaren dit schip – ook een varend monument – wilden verkopen, wisten we snel dat dit onze nieuwe aanwinst moest worden.
Volharding is groter in alle opzichten: langer, breder en hoger, vooral dat laatste is fijn.

Het schip was netjes onderhouden. De vorige eigenaren hebben haar in 25 jaar weer in de originele staat teruggebracht naar zeilend schip. Maar van binnen is het niet helemaal onze smaak, dus we willen hier zeker onze stijl in gaan doorvoeren.

Grotere ramen, maar met behoud van een authentiek uiterlijk, alles dubbel glas, wat praktischer indelen en moderniseren.

Ons vorige schip hebben we ook helemaal vernieuwd, we zijn namelijk best handig. Maar dit keer hebben we een architect ingeschakeld die een goede tekening voor ons gaat maken. We moeten wat uit handen gaan geven.
In het weekeinde gooien we de trossen los en gaan we heerlijk een rondje zeilen met ons eigen huis. Een machtig gevoel geeft dat.
Lees het gehele artikel op de bron: telegraaf 




— Replica van oceaanracer Zeearend



Bij Ventis Scheepstimmerwerk in Enkhuizen staat de replica van de Zeearend van Cees Bruynzeel in de loods. Het was de eerste succesvolle Nederlandse oceaanracer. Het 17 meter lange schip is een ontwerp van Olin Stephens van het beroemde ontwerpbureau Sparkman & Stephens (S&S).

De Zeearend was gebouwd in 1936 bij G. de Vries Lentsch in Amsterdam en voer dat jaar de 4000 mijl lange wedstrijd Newport-Bermuda-Cuxhaven.  De planning was erg krap: de Zeearend werd op 25 mei in Amsterdam te water gelaten en een paar dagen later in Rotterdam aan boord gehesen van het SS Veendam – een schip van de Holland-Amerika lijn. Zo gingen Zeearend en bemanning naar New York. Inmiddels was de belangstelling van de media op gang gekomen; de tocht was te volgen in de kranten en de AVRO besteedde regelmatig radiozendtijd aan de race.



In New York werd de Zeearend zeilklaar gemaakt. De bemanning had amper tijd gehad om het schip te leren kennen. Het behaalde uiteindelijk de vierde plaats. Bij terugkeer in Nederland stonden duizenden mensen op de kade de Zeearend op te wachten. In 1937 won de Zeearend als eerste Nederlands schip de Fastnet-race. De Zeearend raakte na de oorlog in verval en zonk in 1948 aan de Amerikaanse oostkust.



In 1997 begon de Brabander Co van Diest, geholpen door een aantal vrienden, met het bouwen van een replica, de Zeearend II. In 1998 kwam hij echter voortijdig te overlijden en zag het ernaar uit dat het project zou stranden. Gelukkig ontfermde een aantal mensen zich over het deels afgewerkte casco, waaronder Pieter Jan Coremans, expert Rem Schuijt en Oliver van Meer. Zij zorgden dat het casco van romp, dek en opbouw nu klaar is en geschikt om verder af te bouwen. De huidige eigenaar zoekt vanwege zijn leeftijd een nieuwe enthousiaste opvolger die dit bijzondere schip kan afmaken.


Links de Impala 2.0 en rechts de originele Circe

Ventis lijkt inmiddels S&S specialist te worden. Ze bouwen momenteel een kopie van de S&S Impala uit 1954, nu in woodcore. Daarnaast staat nu de S&S Circe uit 1950 die voor een refit vanuit Barcelona naar Enkhuizen kwam. Deze schepen zijn beide 56 voet, 18 meter, de Zeearend iis iets kleiner: 54 voet. Alle drie de schepen zijn prachtige klassieke racers met een bijzondere geschiedenis.
Meer info over de S&S Zeearend vind je hier 
Een film van ruim een uur van de Zeearend op haar wedstrijd van 4000 mijl vind je hier  
Meer info over Ventis vind je hier  




— Schippers van weleer: Sietze Dijkstra, Dy Abt fan Starum


Sietze Dijkstra kocht zijn klipper in 1972 uit de vaart van een 80-jarige schipper die het tot dan toe zeilend en met een zijschroef had volgehouden. (Foto collectie Sietze Dijkstra)

Eigenlijk past Sietze Dijkstra beter in een ander tijdperk: dat van de zeilende vrachtvaart. Maar hij werd te laat geboren. Het alternatief was charterschipper. Zo eentje waarbij het zeilen voorop staat: ‘Want er zijn ook schippers die meer met de gasten hebben dan met het schip.’ Voor Sietze was het andersom. Dankzij die gasten kon hij een tweemaster in de vaart brengen. Sietze begon zijn varend leven op zee. Zijn familie heeft boerengenen, maar: ‘Wij zijn een kustvolk, varen zit ons in het bloed.’ Na de zeevaartschool voer hij voor Wagenborg als stuurman op Scandinavië. Daar zag hij schoeners en galjassen; volledig getuigde vrachtschepen, sommigen toegerust met grote langzaamlopers, compleet met koperen pijp. Veel schepen gingen naar Amerika, de chartervaart in. Toen duidelijk werd dat hij op de koopvaardij weinig kans maakte om kapitein te worden, besloot Sietze hetzelfde te doen in eigen land. Al stond de chartervaart hier nog in de kinderschoenen. Een klipper had hij al. Hij moest haar alleen nog opbouwen.
Lees hier het gehele uitgebreide artikel van Corine Nijenhuis



Scheepspost wordt mede mogelijk gemaakt door:
EOC

FVEN




— Restauratietraject “van Versendaal”



MOERDIJK – Met de dokbeurt van de Van Versendaal heeft het Zeekadetkorps Moerdijk een belangrijke stap gezet in het restauratie- en verbetertraject van haar opleidingsschip. Tijdens de werfbeurt is van de teakhouten voormalige mijnenveger het zogeheten onderwaterschip onder handen genomen en daar waar nodig zijn de voegen tussen de houten planken gerepareerd en vervolgens in een drielaags verfsysteem gezet.

Romp
Voorzitter Adri de Rijke van de Stichting Zeekadetkorps Moerdijk zegt dat alle buitenboordafsluiters zijn vernieuwd, de schroefasspelingen zijn gemeten en een schroefas loopbus is vernieuwd. “De romp boven de waterlijn hebben wij voor een groot deel kaal geschuurd en circa zeshonderd meter voegen tussen de teakhouten planken zijn schoon gekrabd en opnieuw gevuld met kit.”

Certificaat
Inmiddels heeft Register Holland het opleidingsschip gekeurd en met nog enkele kleine aanpassingen kan het Zeekadetkorps uit Moerdijk de noodzakelijke goedkeuring voor de verstrekking van het certificaat van onderzoek binnen de vereiste termijn bewerkstelligen.



Stichting Zeekadetkorps Moerdijk is sinds 2010 de trotse eigenaar van het oude marineschip de Van Versendaal. Het gaat om de in 1962 gebouwde voormalige ondiep water mijnenveger van de Koninklijke Marine. Op korpsdagen verblijven de zeekadetten op dit 33 meter lange, karakteristieke houten schip. Zeekadetten zijn jongens en meisjes in de leeftijd vanaf tien jaar, die het verblijf op en het varen met het opleidingsschip ervaren als een belevenis.

Vaarconditie
Het korps is in 2012 aan de hand van een meerjarenprogramma begonnen met de aanpak van het vele aanwezige achterstallige onderhoud aan alle onderdelen van het schip. Het doel daarbij is om het monumentale schip weer in goede vaarconditie te brengen, te renoveren en het goed in te richten voor haar nieuwe functie als opleidingsschip voor de zeekadetten. De voormalige mijnenveger moet in 2018 goedgekeurd zijn.



— Steeds drukker in Dokkumer museumhaven



Dokkumers zijn er inmiddels al helemaal aan gewend. Als het winterseizoen in aantocht is, komen er weer verschillende schepen van de bruine vloot in Dokkum te liggen. De schepen van de bruine vloot mogen gratis in de historische binnenstad van Dokkum liggen en in het Grootdiep wordt het elk jaar drukker. In de museumhaven liggen inmiddels een zestal schepen afgemeerd en dat levert zowel overdag als ‘s avonds prachtige plaatjes op. De beide Dokkumer skûtsjes liggen gebroederlijk naast elkaar, het charterschip ‘De Vriendschap’ heeft haar ‘vaste’ ligplaats voor de winter weer ingenomen en er liggen schepen met thuishaven Lauwersoog, Hoorn en Leeuwarden.

Gratis ligplaats
De laatste jaren is er fors geïnvesteerd in het voorzieningenniveau van de historische binnenhaven Grootdiep in het centrum van Dokkum. Wanneer in het najaar de laatste passant de stad heeft verlaten zijn hier gedurende het winterseizoen (oktober tot en met april) ligplaatsen beschikbaar voor historische schepen (50 jaar en ouder). Historische schepen die niet worden bewoond kunnen gratis worden afgemeerd. Voor bewoonde schepen worden de ligplaatsen per maand verhuurd tegen een speciaal tarief.
Lees het gehele artikel op de bron: in-dokkum  




— Reddingmuseum Dorus Rijkers wil de Noordkop in



Het Nationaal Reddingmuseum Dorus Rijkers wil de komende vijf jaar groeien naar zo’n 20.000 bezoekers per jaar. Om die groei te realiseren heeft het museum verschillende plannen op stapel staan waarbij nadrukkelijk wordt gekeken naar Schagen, Texel en Hollands Kroon.

Het museum zit al geruime tijd rond de 14.000 bezoekers. Dit jaar wordt gerekend op 15.000 bezoekers. ,,Dat zijn er meer dan het jaar daarvoor, maar die groei komt grotendeels door Sail’’, licht woordvoerster Rana Dams van het museum toe. De stap naar 20.000 bezoekers is volgens Dams daarom ook ’best ambitieus’. ,,Ook omdat wij daarvoor de noodzakelijke medewerkers missen. Toch zijn wij er van overtuigd dat wij die sprong kunnen maken.’’
Naamsbekendheid

In Hollands Kroon, Texel en Schagen wonen gezamenlijk zo’n 110.000 mensen, het dubbele van Den Helder. Uit onderzoek van het museum blijkt echter dat er vrij weinig bezoekers uit die omliggende gemeenten naar Dorus Rijkers komen. Ook de naamsbekendheid van het museum in de andere drie gemeenten is relatief gering.

Ondanks het feit dat het museum leunt op een groep van 75 trouwe vrijwilligers, moet dit bestand behoorlijk worden versterkt om de te verwachten groei op te vangen.
Lees het gehele uitgebreide artikel op de bron: NHD  
Of kijk hier voor het reddingsmuseum 




— Heruitgave “De Laatste Graanrace”


Afbeelding: De viermastbark ‘Archibald Russel’, geschilderd door Willem Eerland

‘De laatste graanrace’ is een boek over een avontuurlijke zeilreis en een uitstervende vorm van transport. De lezer krijgt een bijzonder kijkje in het leven aan boord van het grootste graanschip aller tijden en leest over de harde strijd waarin deze schepen onderling verwikkeld waren. Met deze heruitgave kun je kennismaken met een van ’s werelds mooiste klassieke zeeverhalen.

In 1939 scheepte de jonge Engelsman Eric Newby zich in aan boord van de viermastbark Moshulu, het grootste zeilschip in de graanhandel tussen Australië en Europa. Tussen 1921 en 1939 waren deze graanschepen in een harde strijd verwikkeld om de kortste en snelste route. Woeste zeeën, stormen en corruptie lagen onderweg op de loer. De laatste graanrace, oorspronkelijk verschenen in 1956, is het verslag van een avontuurlijke zeilreis aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.

Eric Newby (1919-2006) was een Engelse avonturier en reisboeken schrijver. Zijn werk is in vele landen uitgegeven en wordt gerekend tot de klassieke reisliteratuur. ‘Geen andere schrijver betrekt zijn lezers zo enthousiast in zijn avonturen. Een reisgenoot zonder weerga,’ schreef de Daily Mail.

Auteur: Eric Newby, ISBN:9789064106446, 324 blz Paperback, prijs 18,99 (ook als E-book 9,99 euro)  




— Avontuur met dienstregeling



Toen Tom Lamsma (1964) en Marleen Visscher (1972) de zeilklipper Avontuur kochten, wisten ze waaraan ze begonnen. Tom charterde al op zijn 24ste met zijn kleine tjalk Alida. Daarvoor had hij een jaar als matroos gezeild, om te concluderen ‘dat hij het ook wel alleen kon’. Dat kon hij inderdaad, al was het niet helemáál alleen; elke schipper behoeft een matroos.

Dat die matroos ook zijn vriendin zou worden, had geen van beiden tevoren bedacht. Ze voeren naar genoegen, al bleef het bescheiden handel. Met een capaciteit van 18/12 dag- en nachtpassagiers was de tjalk te klein om belegd brood te verdienen. Een auto kopen mocht krapjes haalbaar zijn, een huis zat er niet in.

Toen Tom na 13 jaar zeilen de motivatie begon te verliezen, besloten ze het werk eraan te geven. ‘Aan de wal gaan’ kun je hun keuze niet noemen. Ze kochten een luxe-motor uit de vaart en begonnen die om te bouwen tot woonschip. Daarnaast werd Marleen brugwachter in Rotterdam en Tom werkte in de havens. Hij voer met sleepboten, koppelde kolenschepen en chauffeerde voor het zeemanshuis.
Lees het uitgebreide artikel van Corine Nijenhuis in de papieren of digitale Schuttevaer, alleen voor Schuttevaer-abonnees
Of lees het artikel op de website van Corine Nijenhuis 




— Sleepboot Holland volgend jaar bij Volvo Ocean Race



Zeesleepboot Holland zal volgend jaar tochten verzorgen bij de Volvo Ocean Race. In Scheveningen en Cardiff kiest het schip het ruime sop bij de aankomst van de grootste zeilrace van de wereld. De Holland moet in 2018 ook meer varen omdat onderhoud veel geld heeft gevergd. Het historische schip, dat in 1951 is gebouwd in opdracht van Doeksen, is volledig gerenoveerd. Ingehuurd worden bij de Volvo Ocean race levert is een interessante bron van inkomsten, vertelt Danny Offringa, de gastheer van het schip.



— Gallery Maritime komt met expositie van miniatura


Platbodems tegen het avondlicht, Peter de Rijcke

Een kunstwerk hoeft niet persé van groot formaat te zijn om gezien te worden. Soms tref je de ragfijne lijnstructuur van de kunstenaar nog explicieter aan als deze zich ertoe zette om miniatura in olieverf op doek te creëren.

En ja, de verre einder, samengepakte wolkenvelden of verre horizonnen geven de maritieme kunstenaar vaak de neiging om groots uit te pakken. Echter, maritieme verbeelding, subtiel en compact weergegeven zijn vaak kleine wondertjes.

In de samengevatte waterlandschappen vinden we de intense schoonheid van de maritieme werkelijkheid. Gallery Maritime nodigde een aantal kunstenaars uit om de waterwereld in kleine, compacte composities weer te geven. De schepen op doek zijn intenser, de zeilboten in de verten tegen een golvend waterlandschap ogen krachtiger. En het kleurenpalet van de werken is verleidelijk mooi samengevat binnen een klein raamwerk.

Maritieme miniatura zijn realistisch en tegelijkertijd een metafoor voor ruimte en een verlangen naar rust.

GalleryMaritime in Colijnsplaat is van 1 december 2017 dagelijks open t/m 2 januari 2018 van 10.00 -17.00 uur
En, elke woensdag MARITIEME LEESTAFEL voor een maritiem plaatje met een praatje.
Kijk hier voor meer info     



— Doelse Koggen naar Antwerpen



De Doelse Koggen verhuizen naar de droogdokken in Antwerpen. Ze zullen daar in loodsen worden ondergebracht. De verhuis is momenteel al in volle voorbereiding. De 21 conservatiebassins zijn al overgebracht. De klimaathutten die nodig zijn om de oude schepen goed te kunnen bewaren, worden binnenkort opgebouwd.

De twee middeleeuwse schepen werden gevonden bij het uitgraven van het Deurganckdok in Doel in 2000 en 2002. De restauratie is nog volop aan de gang. Als alle onderdelen behandeld zijn, zullen de schepen gereconstrueerd en tentoongesteld worden in een nieuw museum waarin maritiem erfgoed een centrale plaats krijgt.
Voor meer info over de Doelse koggen kijk je hier  




Berichten in de Zeepost van deze week:



BBZ nieuws:

— Workshops mast en tuigage

Overig nieuws:

— BBZ bespreekt acties na OVV rapport
— Talentontwikkeling en kennisdeling in de chartervaart
— Online meerjaren onderhoudsplan voor charterschepen

— Avontuur met dienstregeling
— Mentoren gezocht voor zeiljongeren
— Schippers van weleer: Sietze Dijkstra, Dy Abt fan Starum

— Peilverlaging IJsselmeer gaat twee weken later in
— Steeds drukker in Dokkumer museumhaven
— Havengeld Amsterdam-Zaanstad 100% digitaal



Scheepspost wordt mede mogelijk gemaakt door:
EOC

FVEN